PERSONAL PRONOUN (บุรุษสรรพนาม)
Personal pronoun (บุรุษสรรพนาม) คือสรรพนามที่ใช้แทนบุคคล สัตว์ และสิ่งของมี I, We, thou, you, he, she, it และ they สรรพนามชนิดนี้ทำหน้าที่เป็นได้ทั้งประธาน (subjects) และกรรม (objects) ของประโยค และที่สำคัญคือ personal pronoun นี้แบ่งออกได้เป็น 2 พจน์ และ 3 บุรุษ
พจน์ (Number) ในภาษาอังกฤษมีอยู่สองพจน์ด้วยกันคือ เอกพจน์ (Singular Number) และ พหูพจน์ (Plural Number) เอกพจน์คือ คน สัตว์ สถานที่ หรือสิ่งของที่มีจำนวนอยู่เพียงหนึ่งเท่านั้น ส่วนพหูพจน์คือคน สัตว์ สถานที่ หรือสิ่งของที่มีจำนวนนับได้มากกว่าหนึ่ง คือ มีสองอย่างขึ้นไป
บุรุษ (persons) ในภาษาอังกฤษมีอยู่ 3 บุรุษด้วยกัน คือ
สรรพนามบุรุษที่ 1 (The first person) คือสรรพนามที่ใช้แทนผู้พูดซึ่งมีอยู่ 2 คำ คือ I (ฉัน) และ we (พวกเรา) แต่เวลานำมาใช้สามารถใช้ได้ในหลายๆ รูป หลายๆ ตำแหน่ง ดังนี้
| Nominative Case |
Accusative Case |
Possessive Adjective |
Possessive Pronoun |
| เป็นประธาน |
เป็นกรรม |
เป็นเจ้าของ |
สรรพนามเป็นเจ้าของ |
| I |
me |
my |
mine |
| we |
us |
our |
ours |
I have many friends in Bangkok.
ผมมีเพื่อนที่กรุงเทพฯหลายคน
(I เป็นคำสรรพนามที่ชื่อว่า Nominative Case ทำหน้าที่เป็นประธานของประโยค
และเขียนด้วยอักษรตัวใหญู่เสมอ)
My mother gave me the watch.
คุณแม่ผมให้นาฬิกาแก่ผมเรือนหนึ่ง
(me เป็นคำสรรพนามที่ชื่อว่า Accusative case ทำหน้าที่เป็นกรรมของกริยา)
My friends bought the car for me.
เพื่อนๆ ของผมได้ซื้อรถให้ผมคันหนึ่ง
(My เป็นคำสรรพนามที่ชื่อว่า Possessive Adjective ซึ่งจะวางไว้หน้าคำนาม
เพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ)
That car is mine.
รถคันนั้นเป็นของผม
(mine เป็นคำสรรพนามที่ชื่อว่า possessive pronoun แสดงความเป็นเจ้าของ
เหมือนกัน แต่ไม่มีคำนามตามหลังเหมือน possessive adjective)
|
